پنجشنبه ٢۸ تیر ۱۳۸٦
Some Kind Of Metallica

Tags

بررسی، متالیکا، metallica، rock am ring

Some Kind Of Metallica

 

 

 

 

با سلام خدمت دوستان عزیز و متال بازان گرامی .

تاکنون مطلبی از متالیکا نداشتم . گروهی که متال را با آن و قریب به 12 , 13 سال پیش شروع کردم . حتی اولین بلاگ من که در سال 81 منتشر به این بند اختصاص داشت ولی خیل عظیم بلاگ هائی که در مورد این گروه منتشر می شدند مرا از نوشتن در مورد این گروه منصرف کرد . آنقدر حاشیه و خبر و اتفاقات بد در مورد گروه از سال 2001 به بعد شنیدم که واقعآ برایم زجر آور بود . حتی با یکی از دوستان متالر قدیمی مطلبی مفصل ( در حدود 20 صفحه A4 ) تهیه کرده بودیم که در سال 1384 آن را منتشر کنیم که باز هم منصرف شدم . در این پست بهانه اجرای گروه در Rock Am Ring  سال 2006 بر آن شدم مطلبی از آنها بنویسم . در واقع به اتفقات پیش آمده برای گروه تا قبل از این اجرا کاری ندارم چون یقینآ همه شما عزیزان از آنها با خبرید . من در این مطلب با تکیه بر این اجرا , متالیکا را با خودشان مقایسه خواهم کرد . در واقع اجرای مذکور اجرای فوق العاده ای نبوده و چز جدیدی در آن مشاهده نشد ولی بهانه ای بود تا از متالیکا بنویسم .

 

 

 

در حاشیه Rock Am Ring 2006

 

 

نکته جالب در این کنسرت اجرای کامل آلبوم استثنائی Master Of Puppets بود . در واقع به مناسبت بیست سالگی آلبوم این حرکت انجام شد . نکته جالب دیگر این بود که از آلبوم کثافت St. Anger  حتی یک آهنگ هم اجرا نشد که شخصآ بسیار خوشحال شدم . جیمز خوشحال و شاد به نظر می رسید . گویی یادآوری گذشته برایش بسیار شیرین بود و بارها به این نکته اشاره می کرد . پس از آن همه اتفاق و مهم تر از همه آن آلبوم لعنتی به نظر نوعی جدائی بین گروه و طرفداران احساس می شد . به مانند اکثر کنسرت های متالیکا  باز هم با Creeping Death  خاطره انگیز شروع کردند . اجراهای متالیکا شاید جاودانه ترین اجرا ها باشد چرا که آنها بندی بودند که لایو هایشان از ضبط استودیوئی بهتر از آب در می آمد ( برای مثال همین ترانه را در نظر بگیرید و اجراهای مسکو 1991  و Woodstock  99 را به یاد بیاورید ) . پس از اجرای این آهنگ جیمز خطاب به طرفداران می گوید :

 

Rock Am Ring , Metallica Is With You Once Again

 

آهنگ بعدی Fuel   است ( از آلبوم ( Reload 1997 . زیاد راجع به این آهنگ و اجرای آن صحبت نمی کنم . آهنگ بعدی آهنگ زیبای Wherever I May Roam است که یکی از آهنگ های متالیکا در آلبوم Black  می باشد . این آهنگ از آن دسته ترانه هائی است که به درد لایو می خورند و متالیکا در اکثر لایو هایش آن را اجرا کرده است . بعد از اجرای این ترانه باز هم جیمز خوشحالی خود را از اجرای مجدد در Rock Am ring  ابراز می دارد . جیمز تبحر خود را در اداره کنسرت باز هم بخوبی نمایش می دهد اما بوضوح بالارفتن سن بر لحن صحبت او تآثیر گذاشته است . سالهای قبل او بسیار پر شور و با هیجان و با الفاظی تقریبآ رکیک کنسرت ها را اداره می کرد , ولی آرامشی که اکنون از وی می بینیم نتیجه افزایش سن اوست . آهنگ بعدی For Whom Bell Tolls است که این آهنگ هم در بسیاری از کنسرت ها اجرا شده ولی به نظرم خاطره انگیز ترین اجرای سال 91 در انگلستان بود . اما نه رابرت و نه جیسون نتوانستند مثل کلیف فقید ابتدای این آهنگ را اجرا کنند . او یک اعجوبه بود . خدایش بیامرزد . ترانه بعدی Fade To Black است باز هم از آلبوم Ride The Lightning . این آهنگ هم در بسیاری از کنسرت ها اجرا شده . از اینجا به بعد کل آلبوم Master Of Puppets  اجرا می شود . بعد از اجرای آخرین آهنگ که مسلمآ Damage Inc  است چند دقیقه ای گروه توسط هواداران مورد تشویق قرار می گیرند . آهنگ بعدی Sad But True  است یک آهنگ هوی درجه یک . آهنگ با هنرنمائی جیمز خاتمه می یابد . آهنگ بعدی آهنگی است که بسیاری از مردم عادی نیز از آن خاطره دارند . Nothing Else Matters . آهنگ بعدی از آلبوم مورد علاقه من یعنی And Justice For All . آهنگ استثنائی One  . Enter Sand Man آهنگ بعدیست . بیشتر آهنگ ها از چهار آلبوم استثنائی گروه هستند . یعنی Ride The Lightning ,  Master Of puppets , And Justice For All و Black که من آنها را مربع طلائی متال نامیده ام . ( The Golden Square Of Metal Music  ) . بعد از اجرای این آهنگ جیمز تشکری به زبان آلمانی از طرفداران می کند . به نظر کنسرت تمام شده اما کنسرت تمام نشده است و یک سورپرایز عجیب همه را شگفت زده می کند . Last Caress !!! . آهنگ بعدی نیز آهنگی از آلبوم اول Kill'em All  است . Seek & Destroy .  این آخرین ترانه ایست که متالیکا در این کنسرت اجرا می کند . کنسرت به پایان می رسد و کارهای معمول متالیکا در اتمام کنسرت . لارس آبمیوه خود را روی طرفداران تف می کند و ...

 

 

 

مقایسه اجرای Rock Am Ring 2006 با اجراهای گذشته

 

 

 

Kirk Hammet

مسلمآ متالیکا آنقدر گروه بزرگی است که تنها می تواند با خود مقایسه شود ( البته با دوران اوج خود ) . باز هم کرک همت ثابت کرد که شاگرد خلف استاد جو ستریانی بوده , هست و خواهد بود . شیوه نوازندگی کرک تلفیقی از نوازندگی کلاسیک و مدرن است . او با این سبک نوازندگی شیوه جدیدی را ابداع کرد و به نام خود ثبت کرد . گذشت زمان نه تنها از کیفیت کار او نکاست بلکه قدرت او را در نوازندگی گیتار الکتریک بر همگان نمایان ساخت . وی از لحاظ شخصیتی نیز خونسرد و آرام است و شخصیت با ثباتی دارد . این موضوع کاملآ در شخصیت موسیقیائی او نیز نمود داشته است .

 

Lars Ulrich

لارس الریش . او شخصیتی کاملآ بیرونی , کمی ناهنجار و راحت دارد . وی کاملآ کیفیت نوازندگی درامز خود را حفظ کرده است . به عنوان مثال اجرای زنده آهنگ Creeping Death . اگر اجراهای متفاوت این آهنگ را دیده باشید متوجه خواهید شد که در اجرای Woodstock 99  لارس تسلط خود را درامز به رخ می کشد و با تغییر قسمتی از کار اصلی ( که با مهارت کامل انجام شد ) تبحر خود را نشان داد و خود را باز هم به عنوان یکی از برترین نوازندگان درامز در دنیا اثبات کرد . کیفیت کار لارس به مانند کرک ثابت بود و گذشت زمان کیفیت کار او را پائین نیاورد و همچنان در سطحی بسیار بالا به نوازندگی مشغول است .

 

James Hetfield

جیمز هتفیلد . به واقع می توانم ادعا کنم همچنان ریتم را به نحو احسن می نوازد اما افت محسوسی در خوانندگی وی ایجاد شده است . صدا مقوله ایست که معمولآ سن وسال زیاد روی آن تآثیر نمی گذارد . مضافآ اینکه جیمز سن وسال زیادی ندارد و سنین میانسالی را سپری می کند . بار ها دیده اید که یک گلوی پر قدرت سالهای سال قدرت و صلابت خود را حفظ می کند . جیمز به عنوان یک وکالیست بزرگ شناخته نمی شود . بیشتر به خاطر جنس خاص صدای او ( گرمی دلنشین صدایش ) و شیوه ها و تکنیک های منحصر به فرد او در خوانندگی او مبدل به یک خواننده خوب کرده است . اما در این کنسرت او به شدت ضعیف ظاهر شد و تآثیر الکل بر تارهای صوتی او کاملآ مشهود بود . ( یکی از تآثیرات مخرب مصرف الکل آن هم بیش از اندازه تآثیر مستقیم بر تارهای صوتی انسان است ) . بطور نمونه وی در آهنگ The Things That Sholud Not Be  ضعیف ظاهر شد . باز هم از لحاظ ظاهری متفاوت بود و تیپی جدید داشت .  لایو های 2005 و 2006 را با این سیمای جدید اجرا کرد .

 

Robert Trujillo

خودم به هیچ وجه از او خوشم نمی آید چون جیسون را بسیار دوست داشتم . او برای گروه از جان مایه می گذاشت . پس از 4 سال هنوز نتوانسته ام حضور رابرت را در متالیکا هضم کنم و با آن کنار آیم . متالیکا برای او خیلی بزرگ است و کلآ از لحاظ ظاهری و موسیقیائی و شخصیتی با بقیه هماهنگ نیست . می توانید مستند Some Kind Of Monster را دوباره مرور کنید وقتی رابرت خیل انبوهی گیتار را می بیند و آنقدر شگفت زده و خوشحال است گوئی تاکنون گیتار ندیده !!!! . به نظرم مقایسه اجرای بیس گیتار او با جیسون در همان آهنگ ها نشان داد او حداقل در این اجرا نسبت به جیسون ضعیف تر بوده است . شاهد این مدعا ترانه های زیر هستند :

 

Wherever I May Roam ,   Creeping Death  ,  For Whom The Bell Tolls  , The Things That Should Not Be  و Sanitarium .

 

همچنین او در نقش بک وکال نیز ضعیف ظاهر شد . نگاهی به آهنگ های زیر بیاندازید :

 

For Whom The Bell Tolls  , The Things That Should Not Be  و Sanitarium .

 

 

 

 

تا آپدیت بعدی فعلآ ...........

یکشنبه ۱٠ تیر ۱۳۸٦
Godsmack Interview

Tags

مصاحبه، interview، godsmack، گادسمک

Godsmack Interview

 

گفتگوئی با درامر گروه Godsmack , شانون لارکین

 

Godsmack Drummer-Slipknot-Metal 

 

آخرین آلبوم استودیوئی Godsmack , Godsmack IV , با بقیه آلبوم های گروه فرق داشت . فرانت من گروه Sully Erna , , به بقیه اعضای گروه اجازه داد تا آنها قسمت عمده موسیقی آلبوم را بنویسند تا او بتواند روی لیریک ها تمرکز کند . این بند برخاسته از Boston موفقیت های زیادی در صحنه های متال و هارد راک داشته است : چندین آلبوم Multi-Platinum  , دسته ای از آهنگ های موفق و چهار بار کاندید شدن برای جایزه گرمی . این مصاحبه با درامر گروه , Shannon Larkin  , که سال 2003 و از آلبوم Faceless به گروه پیوست انجام شده است . او یک فرد کهنه کار در موسیقی است و سابقه همکاری با Ugly Kid Joe و همچنین Glenn Tipton از بند Judas Priest را داشته است . این مصاحبه زمانی انجام شد که گروه خود را برای اجرا در The Tonight Show آماده می کرد . این مصاحبه توسط Chad Bowar انجام شده است .

 

 

 

Chad Bowar : هی . از اجرا در Jay Leno Tonight هیجان زده اید نه ؟

 

Shannon Larkin : بله . همینطوره . ما الان در اتاقی سبز نشسته ایم . ما در حال چک کردن صداهایمان هستیم . واقعآ نمایش های هیجان انگیزی خواهیم داشت .

 

 

CB : ما فقط تلویزیون را روشن می کنیم و آنجا شما در حال اجرا کردن یک آهنگ هستید . به ما بگوئید وقتی شما یک همچین اجرائی خواهید داشت دقیقآ چه اتفاقاتی پشت صحنه رخ می دهد ؟

 

Sh L : ماساعت 10 صبح اینجا رسیدیم و اولین ساوند چک ( Sound Check ) را ساعت 11:30 انجام دادیم . این چک آپ فقط برای موسیقی بود . چک کردن صداها . چک آپ صوتی در واقع . سپس یک ساعت استراحت کردیم . سپس نوبت چک کردن دوربین ها می رسد و اطمینان از درست کار کردن آنها . سپس شما به رختکن (  Dressing Room ) بر می گردید و مصاحبه های تلفنی شروع می شود . در حدود 5 دقیقه قبل Jay   اینجا بود و با ما صحبت می کرد . ما دفعه سومی است که در این برنامه حضور پیدا می کنیم .

 

 

CB : بسیاری از مردم در وصف آلبوم جدید شما ( Godsmack IV ) آنرا بالغ و خیلی کامل می خوانند . آیا شما با این حرف ها موافقید ؟

 

Sh L : بله , حدس می زدم . ما بندی حدودآ  10 ساله هستیم , پس امیدوارم به بلوغ و تکامل رسیده باشیم . صدای گروه تغییر کرده است و بهتر شده است . Sully ( وکالیست گروه ) به سه نفر از ما اجازه داد در این ریکورد کمی بیشتر بنویسیم , به ما اجازه داد تا خودمان را کمی بیشتر از قبل نشان دهیم .

 

 

CB : و در این زمان این صداها به مانند پروسه ریکورد آلبوم کمی متفاوت تر از قبل بود .....

 

Sh L : پیوستن من در ابتدا به گروه از تقدیر و سرنوشت بود , چرا که Sully در دو آلبوم اول درامز می زد . من در موقعیتی آمدم که او به درامز زدن عادت کرده بود , بنابراین در پارت های درامز ریکورد Faseless رد دست های او به چشم می خورد . ما با هم بسیار بسیار راحت بودیم و در ریکورد آخر حتی بیشتر از قبل . او به من اجازه داد کار خودم را انجام دهم . دلیلش این بود که بسیاری از آهنگ ها را ما نوشته بودیم . قبلآ Sully   90% کار را می نوشت , بنابراین یک دید کلی نسبت به اینکه پارت های درامز چگونه باید باشد پیدا می کرد . بنابراین آزادی عمل چندانی برای من وجود نداشت . زمانیکه من با آهنگی با دید شخصی ام بیایم که دقیقآ می دانم چگونه باید اجرا شود هم برایم آسانتر است هم جالب تر . من آنرا می شنوم و احساس می کنم من بسیار بیشتر از یک قسمت آن آهنگ هستم .

 

 

CB : شما نزدیک به 40 آهنگ برای این آلبوم نوشتید و در نهایت آهنگ ها را به 11 عدد کاهش دادید . این پروسه چگونه کار می کرد ؟

 

Sh L : این بند Sully است و دیدگاه او . او موسیقی های زیادی را بررسی می کند و آهنگ هائی را انتخاب می کند که می خواهد در آلبوم باشند . ما همه می گوئیم " عالیه " . او معمولآ باید نسبت به خیلی چیزها دید داشته باشد . از کار هنری گرفته تا تولید و مهندس های همکار و استودیو و آنچه در تلویزیون اجرا می کنیم . همه چیز . زمانیکه وقت انتخاب آهنگ ها فرا می رسد فقط و فقط Sully است .

 

 

CB : با نامبروان شدن آهنگ Speak در چارت های راک برای چندین هفته , آیا انتظار شما برای موفقیت آلبوم افزایش یافت ؟

 

Sh L : توقع داشتیم فروش بالائی داشته باشیم . ما خیلی خوشحال می شدیم اگر آلبوم دو یا سه میلیون می فروخت و بزذگترین ریکوردی می شد  که تاکنون انجام داده ایم , اما در واقعیت تنها احتیاج به تور داشتیم و اینکه سخت کار کنیم . بنابراین ما می توانیم ریکورد دیگری بسازیم و تور دیگری برپا کنیم و زندگی را ادامه دهیم .

 

 

 

 

Godsmack Drummer-Slipknot-MetaL

دیدگاه نویسنده وبلاگ در مورد آلبوم IV

 

به نظر من Godsmack در میان خیل عظیمی از گروههای آلترناتیو متال گروه موجهی است اما کار گروه عاری از نقص و نقد نیست . نگاهی به سه آلبوم اول گروه پیشرفت آنها را در جنس موسیقی مورد علاقه شان بخوبی نمایش می دهد . آنها در هر آلبوم رشد کمی و کیفی قابل ملاحظه ای نسبت به آلبوم قبلی البته در سبک خود داشتند . آهنگ های Godsmack بسیار به هم شبیهند . جنس موسیقی آنها خشن است و در انتهای هر آهنگ یک سولوی تقریبآ معمولی را شاهدیم . سولو ها بسیار به هم شبیهند . این مورد به نظرم برای گروه نقص به شمار می رود . فضا سازی ها علیرغم اینکه خودم تقریبآ آن را می پسندم ولی بسیار شبیه هم کار شده . شاید دلیل ریلیز آلبوم The Other Side همین موضوعات بود . شباهت بسیار کارهای قبلی به هم باعث شد تا Godsmack آلبومی کاملآ آکوستیک روانه بازار کند و آن را روی دیگر موسیقی خود بنامد . این آلبوم قدرت کافی نداشت هر چند که  چند تراک جالب داشت . اما IV . آخرین آلبوم فول لنگث منتشر شده از Godsmack تا به امروز . آلبوم شامل فضا سازی متفاوت از آلبوم های قبلی است ولی به نظرم ضعیف کار شده و اگر قرار بر این بود تغییر در فضاسازی در جهت پیشرفت باشد معکوس جواب داده . باز هم در انتهای هر آهنگ سولو ای می آید که شباهت آن به کارهای قبلی ضعف گیتارست را در اجرای سولوهای زیبا و متفاوت نمایان می کند . در این آلبوم برای اولین بار سازهای کوبه ای که وکالیست در نوازندگی آنها تبحر دارد به وضوح در آلبوم نقش ایفا می کنند و حال و هوائی خاص به این آلبوم بخشیده اند . در کل آلبوم Faceless – 2003 را بهترین آلبوم گروه تا به امروز می دانم . در این آلبوم نیز ترانه Speak فضائی مشابه کارهای قبلی دارد . یکبار شنیدن این آلبوم هیچ ضرری ندارد ولی اگر نتوانستید آن را گوش دهید به نظر من چیزی را از دست نداده اید .

 

 

 

 

برداشت از مطالب این وبلاگ تنها با ذکر این وبلاگ به عنوان منبع مجاز است .

 

از آنجائی که صفحه لینک های این وبلاگ مجزا است و بصورت شخصی مدیریت می شود لذا کسانی که مایل به تبادل لینک هستند لینک این وبلاگ را اضافه کنند و سپس در قسمت نظرات این موضوع را اعلام کنند تا در اسرع وقت لینک آنها به صفحه لینک های این وبلاگ اضافه شود . از حسن توجه شما نسبت به این وبلاگ و همراهیتان با آن کمال تشکر را دارم .

 

 

 

تا آپدیت بعدی فعلآ ..............................