پنجشنبه ٢٩ امرداد ۱۳۸۸
Radiohead & Muse

Tags

میوز ریدیوهد تام یورک، muse، radiohead، thom yorke

Radiohead & Muse New Singles Review

 

 

با سلام خدمت دوستان عزیز.انتشار دو سینگل از گروه میوز ،دو سینگل از گروه ریدیوهد و یک سینگل از تام یورک باعث شد که این پست نوشته شود.قصد دارم بررسی کوتاهی بر این ترانه های تازه منتشر شده داشته باشم.پس از اتمام هر بررسی لینک دانلود آن سینگل در اختیار شما قرار گرفته است.امید آن میرود تا مطلب پیش رو مفید واقع شود.

 

 

Radiohead New Single : These Are My Twisted Words

 

پس از یک دوره شاهکار ساختن ریدیوهد در سال 2007 آخرین آلبوم خود را با نام   In Rainbows(در رنگین کمان ها ) منتشر ساخت.یک آلبوم خوش ساخت و کامل.یک آلبوم ریدیوهدی.یک آلبوم استثنائی.یک شاهکار دیگر.براستی نمیتوان هیچ کدام از تراک های آن آلبوم را بر دیگری ترجیح داد.پس از 2 سال از انتشار آن آلبوم فوق العاده ریدیوهد سینگل جدید خود را منتشر ساخته است.آهنگی با زمان بیش از پنج دقیقه.ثانیه های ابتدایی شروع آهنگ مرا کمی یاد آهنگ 2+2=5 می اندازد.اما فقط کمی و فقط تا چند ثانیه چرا که پس از چند ثانیه ریتم به مانند آهنگ Weird Fishes/Arpeggi می شود.همچنان وکالی در کار نیست.فضایی خلق میشود که می توانم بگویم مرا مسحور می کند.فضای ساکن و تاریک.ریتمهای تکراری و یکنواخت مغزم را له کرده اند.پس از نزدیک به 3 دقیقه تام یورک با آن صدای خاص و حزن آلودش وارد معرکه میشود.لرزش آشنائی که صدایش میدهد موهای تنم را سیخ می کند.بار دیگر ریدیوهد.بار دیگر اوج.بار دیگر شاهکار.بار دیگر روان.تا پایان فضا و ریتم تغییر نمی کنند و شما را تا درجات بالا ویران می کنند.براحتی به این آهنگ میتوان نمره نُه از ده داد.و در پایان لینک دانلود این آهنگ.تنها می توانم بگویم فقط دانلود کنید و گوش کنید.واقعآ نمیتوان زیاد راجع به آن صحبت کرد.

 

Mp3:> Radiohead - These Are My Twisted Words

 

 

Radiohead New Single : Harry Patch (In Memory Of)

 

همانگونه که نام آهنگ پیداست این آهنگ در بزرگداشت و یادبود Harry Patch ساخته شده است.اما این آقای مرحوم Harry Patch کیست؟ او یکی از بازماندگان جنگ جهانی اول بود که ماه گذشته میلادی یعنی جولای در سن صد و یازده سالگی برای همیشه این دنیا را ترک گفت.او در ارتش انگلستان خدمت کرده بود.برای اطلاعات بیشتر اینجا را کلیک کنید.جانی گرین وود آهنگ را تنظیم کرده است.آنها این آهنگ را در یک کلیسا ریکورد کردند.آهنگی که کاملآ یک فضای تاریخی را الهام می کند.در واقع شما دو صدا میشنوید یکی همین صدا که انعکاس و تکرار شاخصه آن است و دیگری صدای تام یورک !!!.استرینگ ها زیاد دقیق نیست.این آهنگ با شکوه است ولی یک تجربه شکست خورده برای ریدیوهد است.بسیار آهنگ ساده و غیر ماهرانه ای است.تراک شاید شما را به اواسط قرن بیستم ببرد(اگر بتواند).مارک ریچاردسون منتقد پیچفرک به این آهنگ نمره هفت از ده داده که شاید چند دهم زیاد داده باشد !!! .

 

Mp3:> Radiohead - Harry Patch (In Memory Of)

 

 

Muse New Single : Uprising

 

خوب.میوز.یکی از گروههای مورد علاقه من قبلآ مفصل درباره خواننده با استعداد این گروه یعنی متیو بلامی( Matthew Bellamy ) در اینجا صحبت کرده بودم.متیو یک گیتاریست ،پیانیست و خواننده فوق العاده است.خواهشمندم اگر مطلب مربوط به متیو بلامی را در این وبلاگ مطالعه نکردید همین الان آنرا مطالعه کنید تا پی ببرید او چه موجود عجیب و غریبی است !!! .شروع آهنگ شبیه آهنگ Time Is Running Out است. ریتم ادامه آهنگ نیز تا حدودی شبیه آهنگ Starlight است.صدای متیو در این آهنگ جدی تر و آکادمیک تر از معمول آن است.صدای گیتار ها و در کل همه ساز ها بسیار سنگین و چگال !! است.آهنگ بسیار زیبائی است با امضای میوز.در مقایسه آن با دیگر تراک جدید منتشر شده و دیگر تراک های میوز نمره 7.9 از 10 میگیرد.

 

Mp3:> Muse - Uprising

 

 

Muse New Single : United States Of Eurasia ( Collateral Damage )

 

این آهنگ و آهنگ قبلی آهنگ های آلبوم جدید میوز با نام The Resistance هستند که چهاردهم سپتامبر امسال منتشر خواهد شد.میوز سعی کرده از فرمول ریدیوهد و کوئین (Queen) استفاده کند.آهنگ زیاد جالبی نیست چه در مقابل آهنگ قبلی و چه بعنوان یک آهنگ از میوز و در کارنامه میوز. آقای David Raposa با نهایت کم لطفی همیشگی اش به میوز به این آهنگ نمره دو از ده داده که به نظرم خیلی بی انصافی است.هر چه باشد یک آهنگ جدید از میوز است با صدای پیانوی متیو با صدای خاص گیتارش و صدای خود متیو.نمره من میتواند 4.6 از 10 باشد.

 

Mp3:> Muse - United States Of Eurasia ( Collateral Damage )

 

 

Thom Yorke New Single : All For The Best

 

و اما آخرین سینگل.ترانه ای از تام یورک خواننده ریدیوهد.پس از آلبوم انفرادی او در سال 2006 به نام The Eraser که نقدهای تقریبآ خوبی به دنبال داشت این ترانه که کاوری است از کار گروه Mulcahy در اواخر دهه هشتاد.با شروع آهنگ به یاد آلبوم استثنائی Kid A می افتم.اگرچه لیریک باب طبع تام یورک نمی نماید اما او کار خود را در موسیقی انجام داده است . با هم نگاهی به قسمتی از لیریک این آهنگ می اندازیم.

 

Waking up and the bed was made/ No one looked me in the eye/ The more I try the more I cry/ And it's all for the best

 

آهنگ زیبائی است.تام یورک لحظات زیبا و نابی خلق می کند.آهنگ طوریست که تام را وادار میسازد کلمات را آرامتر ادا کند.این آهنگ لحظات زیبائی را برای شما به ارمغان می آورد.نمره آقای Aaron Leitko به این آهنگ هفت از ده بوده که به نظرم چند دهم کم داده اند ! .

 

Mp3:> Thom Yorke – All For The Best

 

 

 

 

 

 

 

 

Riverside – Rapid Eye Movement Review

8.8

 

 

 

 

با سلام خدمت تمام مخاطبان این وبلاگ.مدت طولانی است که در حال کلنجار رفتن به خود هستم تا دوباره دست به قلم شوم و بنویسم.پس از چهار ماه از انتشار مصاحبه با گروه آناتما اوایل مرداد در مورد گروه فوق العاده Porcupine Tree نوشتم.خیلی از خودم راضی شده بودم اما این کافی نبود چرا که این راک لعنتی تآثیرش بر روح من عمیق تر از این حرفهاست.با اینکه سالهاست دیگر انگیزه ای برای وبلاگ نویسی ندارم(بدلیل اتفاقات بسیاری که در جامعه،روحیات و سلایق جوانان امروز و بالاخره اتفاقات مهلکی که در فضای وبلاگستان فارسی رخ داده) اما این راک لعنتی هر انسان تنبلی من جمله مرا به حرکت وا می دارد.درپست پیش رو نقد اینجانب را در مورد آلبوم فوق العاده Rapid Eye Movement از گروه فوق العاده Riverside خواهید خواند.ابتدا مختصری درباره گروه صحبت میکنم(با فرض اینکه شما هیچ دیدی نسبت به این گروه ندارید) سپس به نقد و بررسی این آلبوم می پردازم.امیدوارم پست پیش رو مثمر ثمر واقع شود.

 

Riverside گروهی استProgressive Rock  که از Warsaw لهستان برخاسته است.این گروه در سال 2001 میلادی شکل گرفت.موسیقی آنها همزمان از عناصر اتمسفریک راک و هم از عناصر متال سود می جوید.موسیقی آنها بشدت تحت تآثیر موسیقی گروههای بزرگی چون Pink Floyd , Tool , Porcupine Tree , Dream Theater , Opeth , Anathema میباشد.به قول دوست خوبم حمید ملاهادی : "گوش سپردن به نوای Riverside راهی است برای بیان انعکاس رویاها در یک موسیقی سراسر فانتزی. ایده‌ای است جهت نمایش دادن احساسات برای فرار از واقعیت رنگهای بی‌جان.موسیقی‌ای است الهام گرفته شده از لذت و غم، خاموشی و پرسروصدائی و برگرفته شده از زمان، مکان، لغات، خیالات شخصی و تصورات مردم." [1]

 

اعضای گروه

Mariusz Duda  خواننده و بیسیست گروه.

Piotr Grudziński بعنوان گیتاریست باتجربه در یک گروه متال با نام Unnamed.

Piotr Kozieradzki از گروهی Death Metal با نام  Hate and Domain، درامر گروه.

Jacek Melnicki بعنوان صدابردار در استودیوی ضبط خودش و نوازنده کیبورد.

Michał Łapaj عضو جایگزین شده Jacek در سال ۲۰۰۳

 

 

شکل گیری گروه از زبان اعضا

 

" Piotr Grudziński: ایده تشکیل گروه کاملاً تصادفی ایجاد شد. هنگامیکه با Piotr Kozieradzki (درامر گروه) در حال حرکت در ماشینش بودم، Kozieradzki نواری از Marillion که موسیقی آن کمی غیرمنتظره بود را گذاشت. شدیداً علاقمند به موسیقیشان شدم، با خودم فکر کردم تا شاید روزی بتوانیم با هم، صدای پراگرسیوی مشابه این تولید کنیم. یک‌سال از این ماجرا گذشت و این ایده روز به روز قوی‌تر و پررنگ تر شد. کار در استودیوی Melnicki به ما ثابت کرد که آنجا جای خوبی برای شروع یک پروژه موسیقیائی غیر رسمی و با دلهره ناشی از شکست احتمالی کار است. Jacek موافقت کرد که نوازندگی کیبورد را بعهده گیرد.

 

Mariusz Duda: روزی به Jacek یک CD از کار گروه قبلیم را دادم تا ویرایشش کند فکر می‌کردم ویرایش آن کمک بزرگی برای ادامه پروژه Riverside باشد. آن CD یکسال نزد او بود بدون کوچکترین تغییری در آن. اما ظاهراً به آن گوش داده بود چون از من خواست تا آهنگی شبیه کارهای آن را بسازم. فکر کردم اینجا چه خبره؟ کسی اینجا می خواهد Progressive-Rock بسازه؟ چرا که نه؟

 
Piotr Grudziński: انتشار دمو به عقیده من یک قدم ضروری بسوی نمایش دادن موسیقی به عموم و خلق یک Riverside جالب و منحصر به فرد بود. ما ۳۰۰ کپی از آنرا تهیه کردیم. آهنگهای ما به ایستگاههای رادیوئی و به شرکتهای ضبط صدای لهستان فرستاده شد. ۲۰۰ نسخه از کپی‌ها بعنوان هدیه به خریداران بلیط اجرایمان در کلوپ Kopalnia اهدا شد. این یک حرکت عالی بود چون ما در کمتر از ۲ روز از دست CD ها خلاص شدیم! بعضی از دموها مجدداً منتشر شدند و این کار اشتهای ما را برای تهیه یک آلبوم کامل استودیوئی چند برابر کرد.

 

Piotr Kozieradzki: شخصاً کمی دلواپس بودم از اینکه کسی برای دیدن اجرای ما نیآید ولی تعداد تماشاچیان بیشتر از حد انتظار شدند و این خاطره من از اجرا در آن کلوپ بود.

 

Mariusz Duda: آلبوم با نام Out of Myself خوانده شد که دارای بخشی از دموها و آهنگهای جدید بود. شامل قسمتهای دلپذیر و آلات موسیقیائی خوب. اشعار هم هماهنگ و منسجم شده بودند. " [1]

 

 

آلبوم شناسی

 

Albums

Reality Dream Series :

 

Out of Myself - 2004

Second Life Syndrome - 2005

Rapid Eye Movement - 2007

 

Anno Domini High Definition Series :

 

Anno Domini High Definition - 2009

 

Live Albums

Reality Dream - 2008

 

DVDs

Live in Lodz - Reality Dream Live - 2009, upcoming

Live in Amsterdam 2008 - Reality Dream Tour - 2009

 

EPs

Voices in My Head - 2005, EP

 

Singles

Loose Heart - 2003, Single

Conceiving You - 2005, Single

02 Panic Room - June 15th 2007, Single

Schizophrenic Prayer - 2008, Single

 

 

درباره آلبوم

 

این آلبوم سومین آلبوم ریورساید و سومین و آخرین قسمت از سه گانه Reality Dream است.دو قسمت قبلی این سه گانه دو آلبوم با نامهای Out Of Myself منتشر شده به سال 2004 و Second Life Syndrome منتشر شده به سال 2005 نام دارند.این آلبوم به دو بخش تقسیم شده است.بخش اول Fearless نام دارد و شامل 5 آهنگ است.آهنگ های یک تا پنج.بخش دوم Fearland نام دارد و شامل 4 آهنگ است.آهنگ های شش تا نُه.لیبل InsideOut Music آلبوم را در 9 اکتبر 2007 در سرتاسر دنیا و در 28 سپتامبر در اروپا منتشر ساخت.این آلبوم در 24 سپتامبر توسط لیبل Mystic Productions در لهستان منتشر شد.ضبط آلبوم از سال 2006 شروع شد و تا سال 2007 ادامه و خاتمه یافت.سبک آلبوم پراگرسیو راک است.مدت زمان آلبوم 55:51 است و مدت زمان Bonus Disc این آلبوم 33:26 است.

 

 

 

 

Track Listing

 

Part One: Fearless

 

Beyond The Eyelids - 7:56

Rainbow Box - 3:37

02Panic Room - 5:29

Schizophrenic Prayer - 4:21

Parasomnia - 8:10

 

Part Two: Fearland

 

Through The Other Side - 4:06

Embryonic - 4:10

Cybernetic Pillow - 4:46

Ultimate Trip - 13:13

 

Bonus Disc Track listing

 

Behind The Eyelids - 6:17

Lucid Dream IV - 4:32

02Panic Room(Remix) - 3:23

Back To The River - 6:28

Rapid Eye Movement - 12:39

 

 

نقد و بررسی آلبوم

 

قسمت اول.Fearless.آلبوم به گونه ای رعب انگیز با آهنگ استثنائی Beyond The Eyelids شروع میشود.اولین آهنگ آلبوم و اولین آهنگ از قسمت .Fearlessهیجان همراه با استرس لذت بخش به درون شما هجوم می آورد.شروع آهنگ بسیار زیباست و ناگهان ریتم عوض میشود.این تغییر ریتم به وفور تکرار میشود.براستی یک پراگرسیو خالص و ناب را شاهدیم.با قدرت می گویم این آهنگ بی نقص است و یک شروع طوفانی و قدرتمند برای این آلبوم میباشد.فضا سازی استثنائیست و شما همراه با این فضا به حرکت در می آئید و به این طرف و آنطرف میروید.سولوها با روح شما بازی میکند و شما را بر ابرها می نشاند.صدای Mariusz Duda فوق العاده است.براحتی میتوان درک کرد که نقش خواننده نسبت به آلبوم های قبلی پر رنگ تر شده و نیز براحتی هر چه تمامتر میتوان فهمید که خواننده خوب و قوی چه تآثیر شگرفی بر موفقیت یک آلبوم بر جای میگذارد.یک صدای پراگرسیو ،ملودیک ،رویائی و گاهی حتی کمی تاریک و مالیخولیائی و افسرده.ریف های گیتار با شکوهند.چیدمان شگفت انگیز و دلپذیر گیتار الکتریک (با یک افکت میکس Distortion,Wah-Wah,Flanger  ) نت های بیس گیتار در خالص ترین شیوه ریورسایدی با صدای Duda این آهنگ را به یکی از بهترین های آلبوم تبدیل می کند.این آهنگ کاملآ نشاندهنده این است که آلبوم برپایه گیتار الکتریک است ولی با نقش پر رنگ تر کیبورد به نسبت قبل.روند این آهنگ به مانند آهنگ Dance With The Shadow از آلبوم Second Life Syndrome است (گیتار و کیبورد متناوب و با شکوه)

 

به قول Martien Koolen می توان آهنگهای آلبوم را به سه دسته تقسیم کرد.اول آهنگهای شاهکار ،جادوئی و باشکوه.دوم آهنگهای خوب و سوم آهنگ های متوسط.به نظرم این آلبوم آهنگ ضعیف ندارد و تمام این نُه آهنگ در سطح بالائی از لحاظ موسیقیائی قرار دارند.این تقسیم بندی آقای کولن شخصی است اما میتوان آنرا با کمی تغییر و یا بدون تغییر قبول کرد.پس از گوش دادن به کل آلبوم ناخودآگاه شما چنین تقسیم بندی را در ذهن خود انجام خواهید داد.حال نوع این تقسیم بندی میتواند متفاوت باشد و یا آهنگ هائی که در طبقه بندی های مختلف جای میگیرند.ولی مطمئنآ هر شنونده حرفه ای موسیقی راک یک سطح را آهنگ های فوق العاده نامگذاری خواهد کرد.بدون شک.آهنگ دوم Rainbow Box نام دارد.خاص شروع میشود.بی درنگ یاد گروه اسطوره ای Porcupine Tree می افتم.گیتار و پیانوی آهنگ نیز مرا یاد King Crimson می اندازد.گیتار الکتریک پر صلابت است.فضای خلق شده توسط کیبورد جالب است و گیتار بیس نیز همچنان ملودیک.

 

آهنگ 02 Panic Room که در تقسیم بندی آقای کولن جزو آهنگ های خوب است (به همراه آهنگ های Rainbow Box و Schizophrenic Prayer) آهنگیست خاص ریورساید.به قول Guillermo Palladino شروع آهنگ یادآور Björk است اما پس از چند ثانیه دیگر به Björk فکر نخواهید کرد.ریتم های چرخشی و حتی کوبشی بیس گیتار بهمراه گیتار زجر آور و حزن آلود Piotr Grudzinski با بک گراوندی از کیبورد که یک فضای کامل را خلق میکند با صدای احساسی ،مرموز و مهیج خواننده انباشته میشود.بعضی سازهای ارکسترال در متن آهنگ استفاده میشوند و در طول کل آهنگ درامز قدرتی به آهنگ میدهد که بدان نیاز دارد.تقریبآ در انتهای آهنگ به ناگهان شاهد یه شکاف هستیم.یک شکستگی.یک افت.یک Break.همه چیز عالیست.همه چیز پخته و جا افتاده است.شاهد یک موسیقی باوقار هستیم.با ریتم های ساده آهنگ به انتها میرسد.مارتین کولن درباره این آهنگ می گوید این آهنگ یک ترانه راک سر راست است و بدلیل ملودی های شرقی مرا یاد Porcupine Tree می اندازد.

 

با نزدیک شدن به پایان قسمت Fearless به آهنگ Schizophrenic Prayer میرسیم که من آنرا یک آهنگ فوق العاده و فوق العاده میدانم.همین و بس.ملودی در این آهنگ حاکم است.تلفیق صداها نجواها و استایل خاص خوانندگی Duda به آهنگ نوعی هاله عرفانی ،درونی و رمزآلود می بخشد.ملودی های مشرق زمین در این آهنگ بوضوح قابل درک است و در پایان قسمت اول آلبوم به ترانه Parasomnia میرسیم.با صدای خواننده شروع میشود و پس از آن صدای خواننده با کیبورد همراه میشود و لحظاتی بعد آواهائی اتمسفریک و فضائی.یک آهنگ خاص با شناسنامه Riverside.ملودی ها شگفت انگیز و متحیر کننده اند.ریف ها واضح ،سولو ها مهیج اند.این سولوها دقیقآ با روح و روان شما سر و کار دارد.این سوال را از خود می پرسم که آیا آنها روانشناسانی در قالب موزیسین های تاریک اند؟.تداخل سازها به زیبائی بالانس میشود.و پارت دوم آلبوم آغاز میشود.

 

قسمت دوم.Fearland..Through The Other Sideیک آهنگ آکوستیک با فضای رمز آلود.مارتین کولن می گوید: "آهنگ بیش از چهار دقیقه طول می کشد که بی معنی ترین چهار دقیقه عمر من به حساب می آید."آقای کولن این آهنگ را ضعیف و ناامید کننده میشمارد در حالیکه بنده با او مخالفم.آهنگ آرامش زیادی دارد.به نسبت بقیه تراک ها ضعیف تر است ولی همانگونه که قبلآ بدان اشاره نمودم سطح آهنگ های این آلبوم در کل بالاست و نمیتوان گفت آهنگی ضعیف است مگر در مقایسه با بقیه تراک ها.Dries Dokter این تراک را دلپذیر و پخته میخواند. Guillermo Palladino اعتقاد دارد ریورساید در این آهنگ المنت های موسیقی Pain Of Salvation را با موسیقی Space Rock در آمیخته است.نقش اصلی در این آهنگ بر عهده خواننده و یک گیتار آکوستیک است. Embryonicنیز به مانند Through The Other Side آغاز میشود.اما وکال قوی تری دارد (کمی شبیه آهنگ OK از آلبوم Out Of Myself).آقای کولن درباره این آهنگ میگوید: "یک تراک آکوستیک خسته کننده که با یک سولوی ملودیک پایان می یابد.حتی این سولو نیز نمیتواند این آهنگ ضعیف را نجات دهد."نظر شخصی من راجع به این تراک به نظر آقای کولن نزدیکتر است اما Guillermo Palladino عقیده دارد این تراک تآثیر عمیق Porcupine Tree را بر موسیقی گروه نمایان می سازد.وی ادامه میدهد: "این آهنگ مرا یاد In Two Minds از آلبوم Out Of Myself می اندازد."

 

تراک شماره هشت. Cybernetic Pillow.ریورساید در این تراک با گیتار روح شما را به ار گا سم میرساند.و در انتها Ultimate Trip .یک حماسه.در این آهنگ شاهد اجرای گسترده تمام سازها توسط تمام اعضای گروه هستیم.آنها واقعآ می دانند هر یک نت را چطور در جای درست خود قرار دهند.این آهنگ شامل پارت های مالیخولیائی رویائی ،سولوها و ملودی های گیتار فضائی و ماورائی Piotr Grudzinski است.

 

نمیخواهم بگویم هر کسی این نقد را میخواند باید به ریورساید علاقه مند باشد ولی تصور موسیقی شان برای کسانی که برای اولین بار نام ریورساید را میشنوند و یا شنیده اند ولی موسیقی گروه را نشنیده اند بسیار مشکل است.با اینکه ریورساید تحت تآثیر گروههائی چون Porcupine Tree ،Anathema ،Tool و Dream Theater بوده اما موسیقی آنها مخصتص خودشان است و کاملآ شناسنامه ریورساید دارد.آنها کاملآ جاافتاده اند و بسیار پخته کار میکنند.آنها براستی استایل موسیقی خود را یافته اند.آنها نام خود را بعنوان یکی از مهمترین گروههای صحنه پراگرسیو در چهار سال اخیر ثبت نمودند.این آلبوم بسیار با شکوه و شناخت پذیر است.آنها براستی در حال تبدیل شدن به یک افسانه پراگرسیو هستند.من به این آلبوم 8.8 از 10 میدهم.

 

یزدان محمدجانی مرداد ماه 1388

 

 

 

نمره منتقدان به این آلبوم

 

DPRP  :  9/10

Metal Storm :  9/10

HardRockHouse.com  :  8.9/10

Sea of Tranquility  : 5/5

Obnoxious Listeners  :  5/5

Dries Dokter  :  8.5/10

Martien Koolen  :  8/10

Guillermo Palladino  :  9.5/10

 

 

 

 

 

 

 

[1] : نقد و بررسی جامع بزرگان موسیقی

 

دوشنبه ٥ امرداد ۱۳۸۸
Porcupine Tree

Tags

استیون ویلسون، steven wilson، porcupine tree، پورکیوپاین تری

Porcupine Tree

 

 

 

مقدمه

گروه Porcupine Tree گروهی پراگرسیو راک و نامزد و برنده جایزه گرمی ( Grammy ) است . استیون ویلسون ( Steven Wilson ) گروه را در سال 1987 در همل همپستید ، هرتفوردشایر ، انگلستان (Hemel Hempstead, Hertfordshire, England ) پایه گذاشت . موسیقی "پورکیوپاین تری" تلفیقی از راک ( Rock )، امبینت ( Ambient )، سایکدیلیا (Psychedelia ) و متال ( Metal ) است .

 

در دهه نود میلادی ( 90’s ) با اینکه آنها طیف وسیعی از استایل های موسیقی الکترونیک و امبینت را ترکیب کرده بودند ولی بیشتر تمرکز آنها بر موسیقی سایکدلیک ( Psychedelic ) بود . علت این امر علاقه استیون ویلسون و ریچارد باربیری ( Richard Barbieri – کیبورد پلیر گروه ) به Kosmische Musik در ابتدای دهه 70 میلادی که گروههائی چون Tangerine Dream، Neu! ،  Canپیشقراول آن بودند تا موسیقی پراگرسیو متال امروزشان بود . آنها برای کنسرت های خود از پرده ای برای نمایش پروجکشن ها استفاده می کنند منتها برای هر آهنگ یک پروجکشن مجزا . این عنصر بصری طی تور آنها برای آلبوم In Absentia به هواداران معرفی شد . یعنی درست زمانیکه گروه کار خود را با عکاس و فیلمساز دانمارکی " Lasse Hoile " – کسی که تصاویر خاص و ممتازی از گروه تهیه کرد - آغاز کرد

 

با وجود اینکه آنها قراردادهائی با دو لیبل معروف یعنی Roadrunner و Atlantic  امضا کرده بودند اما گروه ریکورد لیبل اختصاصی خود – Transmission – را داشت . آنها از این لیبل برای انتشار برخی آثار مستقل و خاص خود استفاده می کردند . پروکیوپاین تری یک فروشگاه آنلاین رسمی دارد .

 

 

 

تاریخچه

اصل پیدایش گروه باز می گردد به سال 1987 . این گروه حاصل همکاری استیون ویلسون و مالکولم استاکس ( Malcolm Stocks ) است . تاحدودی الهام گرفته از گروههای سایکدلیک دهه هفتاد میلادی مانند پینک فلوید – Pink Floyd – بودند که در دوران جوانی آنها بر عرصه موسیقی راک جهان حکمفرما بودند . ایندو تصمیم می گیرند یک گروه راک افسانه ای تشکیل دهند با نام Porcupine Tree . آنها جزئیات را مشخص نمودند . جزئیاتی چون اعضای گروه ، نام آلبوم ها . به محض اینکه استیو توانست پولی جمع کند تا با آن بتواند تجهیزات استودیوی شخصی اش را خریداری کند مشغول شد به ساخت ساعت ها موسیقی .

 

اگرچه شروع کار پورکیوپاین تری به نوعی شوخی و جوک شبیه بود و استیون ویلسون درگیر دیگر پروژه خود – No-Man – بود اما بعد سال 1989 او شروع به تفکر در مورد نوعی از موسیقی کرد که پتانسیل زیادی برای دیده شدن داشت . وی کاستی 80 دقیقه ای با نام Tarquin's Seaweed Farm تحت نام گروه پروکیوپاین تری ساخت . استیو کپی های این اثر را برای افراد زیادی که حس می کرد به ضبظ موسیقی علاقه مندند فرستاد . این کاست نقدهای ملایمی را در پی داشت . استیون کار بر روی متریال جدید را در 18 ماه بعدی ادامه داد و در سال 1990 وی یک EP با نام Love, Death & Mussolini منتشر ساخت . در پی این ای پی آلبومی با نام The Nostalgia Factory را منتشر کرد . آلبومی که طرفداران گروه را افزایش داد .

 

سبک موسیقیائی

استیون ویلسون در دوران نوجوانی از طرفداران موج نوی موسیقی هوی متال انگلیسی (New Wave of British Heavy Metal ) بود . از این نقطه آغاز علاقه او به نوعی موسیقی که مسیری چرخه ای دارد ( تکراری ، یکنواخت با خاصیت برگشت به نقطه شروع . این نوع موسیقی را بیشتر در راک شاهدیم مثل موسیقی گروه Archive ) . وقتی وی موسیقی دهه 70 میلادی را کشف کرد و با پراگرسیو راک ( Progressive Rock ) آشنا شد علاقه اش به موسیقی متال به نفع موسیقی Experimental کاهش یافت . بعد ها ( در ابتدای قرن بیست و یکم ) استیو گروههایی چون Gojira ، Mastodon ، Neurosis و Meshuggah را کشف کرد که عقیده او را در موسیقی متال زنده کرده بودند . استیو در این رابطه می گوید : " مدت ها نمی نوانستم مسیری را که این موزیسین های خلاق طی می کنند بیابم  " . استیو ادامه می دهد : " و بالاخره مسیرشان را یافتم . آنها مشغول کار در موسیقی  Extreme Metal بودند  " .

 

 مدت کوتاهی بعد او در سه آلبوم متوالی گروه پراگرسیو دث متال سوئدی یعنی اُپث Opeth )  ) با ایشان همکاری کرد و این همکاری تاثیر قابل ملاحظه ای در آهنگ هائی که وی در آینده نوشت به جای گذارد . این شیفت در تاثیر پذیری برای ما توضیح می دهد که چرا برد و محدوده موسیقی پورکیوپاین تری به 3 قسمت عمده شکافته می شود . از سایکدلیک و اسپیس راک ( Space Rock ) در ابتدای کار تا پاپ راکی ( Pop Rock ) که در اواخر دهه نود کار کردند و همچنین موسیقی متال تاریکشان در ابتدای قرن بیست و یکم . آنها همچنین تاثیر قابل ملاحظه ای از موسیقی Krautrock و موسیقی الکترونیکی پذیرفتند .استیون ویلسون در این مورد تحت تاثیر گروههائی چون Can،  Neu!، Tangerine Dream ، Squarepusher و Aphex Twin قرار داشت . ویلسون کار موزیسین آمریکائی ترنت رزنور  ( Trent Reznor ) تحسین کرده است .

 

 

 

مشخصات گروه

اغلب مردم موسیقی پورکیوپاین تری را مالیخولیائی و افسرده می خوانند ولو اینکه این نظر لزومآ مربوط به شخصیت و کاراکتر استیون ویلسون نیست .وی اظهار کرده موسیقی برای او راهی است برای تونل زدن به تمام احساسات منفی اش ، و یک روح پلید از آن عناصر درونی ، پیدا کردنشان .نوشتن آهنگ ها درباره جنبه منفی دنیا آسانتر از نوشتن درباره جنبه شاد آن است . استیو می گوید : "غمگین ترین موسیقی زیباترین موسیقی است " . استیو توضیح می دهد : " مهم ترین موضوع درباره پورکیوپاین تری اینست که تمام ترانه های ما یک دنیا صدای منحصر به فرد دارند . دوست ندارم ایده هر آهنگ شبیه دیگر آهنگ باشد بنابراین اغلب به دنبال دنیائی هستیم که قابل نوشتن باشند  " .

 

برای ریکورد آهنگ ها آنها از Mellotron ، Hammered Dulcimer و Guimbri از میان دیگر ادوات غیر معمول موسیقی برای گروههای راک استفاده می کنند . بر اساس این موسیقی آنها اتمسفریک ( فضائی - Atmospheric ) و سنگین است . ویلسون یکی از طرفداران کارگردان و فیلمساز آمریکائی دیوید لینچ ( David Lynch ) است . گاهی در یک آهنگ ژانر های گوناگونی با هم آمیخته می شوند . استیو موسیقی گروه را اینگوه تشریح می کند : " لایه لایه ، طبقه بندی شده با یک طبقه بندی پیچیده " .

 

اختلاف ژانر

گروه پورکیوپاین تری اغلب به عنوان یک گروه پراگرسیو راک در نظر گرفته می شود . استیون ویلسون در گذشته اشاره کرد بود که از اطلاق عنوان پراگرسیو به گروه خوشنود نیست . او از اینکه می گویند پورکیوپاین تری پینک فلوید جدید است و یا گروه را یک گروه نئو پراگ ( Neo Prog ) می خوانند کاملآ ناخرسند است . وی در مصاحبه با The Dutch Progressive Rock Page در اینباره می گوید : " اینها برای من توهین آمیز است چرا که این صحبت ها این تلقین را ایجاد می کند شما در سایه دیگر گروهها زندگی می کنید . من بخصوص نمی خواهم یک نسخه جدید از شخص یا گروهی باشم . تنها می خوام پورکیوپاین تری قدیم یا جدید باشم " .

 

اعضای گروه

 

اعضای فعلی

استیون ویلسون (Steven Wilson ) : خواننده ، گیتار ، پیانو و سینتی سایزر . از سال 1987 تاکنون .

ریچارد باربیری ( Richard Barbieri ) : کیبورد ، سینتی سایزر . از سال 1993 تاکنون .

کالین ادوین (Colin Edwin ) : گیتار باس . از سال 1993 تاکنون .

گوین هریسون ( Gavin Harrison ) : درامز . از سال 2002 تاکنون .

 

اعضای پیشین

کریس میت لند ( Chris Maitland ) : درامز ، بک وکال . از سال 1993 تا 2002 .

 

موزیسین های اجراهای زنده

جان وزلی (John Wesley ) : گیتار ، بک وکال . از سال 2002 تاکنون .

 

موزیسین های میهمان

تئو تراویس ( Theo Travis ) : فلوت ، ساکسیفون . از سال 1995 تا 1999 .

استیوارت گوردون ( Stuart Gordon ) : ویولن .  سال 2000 .

نیک پری ( Nick Parry ) : ویولن سل . سال 2000 .

اویو گفن ( Aviv Geffen ) : خواننده . سال 2002 .

میکائیل ایکرفلت ( Mikael Åkerfeldt ) : گیتار ، بک وکال . سال 2005 .

آدریان بیلو ( Adrian Belew ) : گیتار . سال 2005 .

آلکس لایف سان ( Alex Lifeson ) : گیتار . سال 2007 .

رابرت فریپ ( Robert Fripp ) : گیتار . سال 2007 .

بن کُلمن (Ben Coleman ) : ویولن . سال 2007 .

ریک ادواردز ( Rick Edwards ) : پرکاشن . سال 1995 .

سوزان باربیری ( Suzanne Barbieri ) : خواننده . از سال 1993 تا 1995 .

 

آلبوم شناسی

On the Sunday of Life - 1991

Up the Downstair - 1993

The Sky Moves Sideways - 1995

Signify - 1996

Stupid Dream - 1999

Lightbulb Sun - 2000

In Absentia - 2002

Deadwing - 2005

Fear of a Blank Planet - 2007

The Incident – 2009

 

نظر نویسنده وبلاگ در مورد این گروه

وقتی با گروه آشنا شدم دریچه ای نه چندان جدید ولی عجیب و از زوایائی بدیع از موسیقی راک به رویم گشوده شد . من نیز به مانند استیون ویلسون با افزایش سنم از موسیقی متال به سمت موسیقی راک کشیده شدم و آن زمان بود که فهمیدم درک من از موسیقی بسیار پائین است و چه موسیقی هائی که نشنیدم و هر کدام به مانند یک مسکن قوی و یا یک زخم عمیق روی روحم عمل خواهند کرد . موسیقی گروهائی چون ریدیو هد ، آرکایو ، پورکیوپاین تری ، آناتما ، پلاسیبو ، ریورساید پورتیشد ، سیگوروس و .... مرا متحول کرد . دید مرا به دنیا دچار تحول جدی ساخت . اگر فقط برای تفریح موسیقی گوش می دهید سراغ موسیقی غنی راک نروید ولی اگر دنبال یک مسکن قوی برای روح زخم خوردتان هستید با راک به آسمانها بروید . کاش موسیقی درمانگر نیز بود .

یزدان محمدجانی