دوشنبه ٥ امرداد ۱۳۸۸
Porcupine Tree

Tags

استیون ویلسون، steven wilson، porcupine tree، پورکیوپاین تری

Porcupine Tree

 

 

 

مقدمه

گروه Porcupine Tree گروهی پراگرسیو راک و نامزد و برنده جایزه گرمی ( Grammy ) است . استیون ویلسون ( Steven Wilson ) گروه را در سال 1987 در همل همپستید ، هرتفوردشایر ، انگلستان (Hemel Hempstead, Hertfordshire, England ) پایه گذاشت . موسیقی "پورکیوپاین تری" تلفیقی از راک ( Rock )، امبینت ( Ambient )، سایکدیلیا (Psychedelia ) و متال ( Metal ) است .

 

در دهه نود میلادی ( 90’s ) با اینکه آنها طیف وسیعی از استایل های موسیقی الکترونیک و امبینت را ترکیب کرده بودند ولی بیشتر تمرکز آنها بر موسیقی سایکدلیک ( Psychedelic ) بود . علت این امر علاقه استیون ویلسون و ریچارد باربیری ( Richard Barbieri – کیبورد پلیر گروه ) به Kosmische Musik در ابتدای دهه 70 میلادی که گروههائی چون Tangerine Dream، Neu! ،  Canپیشقراول آن بودند تا موسیقی پراگرسیو متال امروزشان بود . آنها برای کنسرت های خود از پرده ای برای نمایش پروجکشن ها استفاده می کنند منتها برای هر آهنگ یک پروجکشن مجزا . این عنصر بصری طی تور آنها برای آلبوم In Absentia به هواداران معرفی شد . یعنی درست زمانیکه گروه کار خود را با عکاس و فیلمساز دانمارکی " Lasse Hoile " – کسی که تصاویر خاص و ممتازی از گروه تهیه کرد - آغاز کرد

 

با وجود اینکه آنها قراردادهائی با دو لیبل معروف یعنی Roadrunner و Atlantic  امضا کرده بودند اما گروه ریکورد لیبل اختصاصی خود – Transmission – را داشت . آنها از این لیبل برای انتشار برخی آثار مستقل و خاص خود استفاده می کردند . پروکیوپاین تری یک فروشگاه آنلاین رسمی دارد .

 

 

 

تاریخچه

اصل پیدایش گروه باز می گردد به سال 1987 . این گروه حاصل همکاری استیون ویلسون و مالکولم استاکس ( Malcolm Stocks ) است . تاحدودی الهام گرفته از گروههای سایکدلیک دهه هفتاد میلادی مانند پینک فلوید – Pink Floyd – بودند که در دوران جوانی آنها بر عرصه موسیقی راک جهان حکمفرما بودند . ایندو تصمیم می گیرند یک گروه راک افسانه ای تشکیل دهند با نام Porcupine Tree . آنها جزئیات را مشخص نمودند . جزئیاتی چون اعضای گروه ، نام آلبوم ها . به محض اینکه استیو توانست پولی جمع کند تا با آن بتواند تجهیزات استودیوی شخصی اش را خریداری کند مشغول شد به ساخت ساعت ها موسیقی .

 

اگرچه شروع کار پورکیوپاین تری به نوعی شوخی و جوک شبیه بود و استیون ویلسون درگیر دیگر پروژه خود – No-Man – بود اما بعد سال 1989 او شروع به تفکر در مورد نوعی از موسیقی کرد که پتانسیل زیادی برای دیده شدن داشت . وی کاستی 80 دقیقه ای با نام Tarquin's Seaweed Farm تحت نام گروه پروکیوپاین تری ساخت . استیو کپی های این اثر را برای افراد زیادی که حس می کرد به ضبظ موسیقی علاقه مندند فرستاد . این کاست نقدهای ملایمی را در پی داشت . استیون کار بر روی متریال جدید را در 18 ماه بعدی ادامه داد و در سال 1990 وی یک EP با نام Love, Death & Mussolini منتشر ساخت . در پی این ای پی آلبومی با نام The Nostalgia Factory را منتشر کرد . آلبومی که طرفداران گروه را افزایش داد .

 

سبک موسیقیائی

استیون ویلسون در دوران نوجوانی از طرفداران موج نوی موسیقی هوی متال انگلیسی (New Wave of British Heavy Metal ) بود . از این نقطه آغاز علاقه او به نوعی موسیقی که مسیری چرخه ای دارد ( تکراری ، یکنواخت با خاصیت برگشت به نقطه شروع . این نوع موسیقی را بیشتر در راک شاهدیم مثل موسیقی گروه Archive ) . وقتی وی موسیقی دهه 70 میلادی را کشف کرد و با پراگرسیو راک ( Progressive Rock ) آشنا شد علاقه اش به موسیقی متال به نفع موسیقی Experimental کاهش یافت . بعد ها ( در ابتدای قرن بیست و یکم ) استیو گروههایی چون Gojira ، Mastodon ، Neurosis و Meshuggah را کشف کرد که عقیده او را در موسیقی متال زنده کرده بودند . استیو در این رابطه می گوید : " مدت ها نمی نوانستم مسیری را که این موزیسین های خلاق طی می کنند بیابم  " . استیو ادامه می دهد : " و بالاخره مسیرشان را یافتم . آنها مشغول کار در موسیقی  Extreme Metal بودند  " .

 

 مدت کوتاهی بعد او در سه آلبوم متوالی گروه پراگرسیو دث متال سوئدی یعنی اُپث Opeth )  ) با ایشان همکاری کرد و این همکاری تاثیر قابل ملاحظه ای در آهنگ هائی که وی در آینده نوشت به جای گذارد . این شیفت در تاثیر پذیری برای ما توضیح می دهد که چرا برد و محدوده موسیقی پورکیوپاین تری به 3 قسمت عمده شکافته می شود . از سایکدلیک و اسپیس راک ( Space Rock ) در ابتدای کار تا پاپ راکی ( Pop Rock ) که در اواخر دهه نود کار کردند و همچنین موسیقی متال تاریکشان در ابتدای قرن بیست و یکم . آنها همچنین تاثیر قابل ملاحظه ای از موسیقی Krautrock و موسیقی الکترونیکی پذیرفتند .استیون ویلسون در این مورد تحت تاثیر گروههائی چون Can،  Neu!، Tangerine Dream ، Squarepusher و Aphex Twin قرار داشت . ویلسون کار موزیسین آمریکائی ترنت رزنور  ( Trent Reznor ) تحسین کرده است .

 

 

 

مشخصات گروه

اغلب مردم موسیقی پورکیوپاین تری را مالیخولیائی و افسرده می خوانند ولو اینکه این نظر لزومآ مربوط به شخصیت و کاراکتر استیون ویلسون نیست .وی اظهار کرده موسیقی برای او راهی است برای تونل زدن به تمام احساسات منفی اش ، و یک روح پلید از آن عناصر درونی ، پیدا کردنشان .نوشتن آهنگ ها درباره جنبه منفی دنیا آسانتر از نوشتن درباره جنبه شاد آن است . استیو می گوید : "غمگین ترین موسیقی زیباترین موسیقی است " . استیو توضیح می دهد : " مهم ترین موضوع درباره پورکیوپاین تری اینست که تمام ترانه های ما یک دنیا صدای منحصر به فرد دارند . دوست ندارم ایده هر آهنگ شبیه دیگر آهنگ باشد بنابراین اغلب به دنبال دنیائی هستیم که قابل نوشتن باشند  " .

 

برای ریکورد آهنگ ها آنها از Mellotron ، Hammered Dulcimer و Guimbri از میان دیگر ادوات غیر معمول موسیقی برای گروههای راک استفاده می کنند . بر اساس این موسیقی آنها اتمسفریک ( فضائی - Atmospheric ) و سنگین است . ویلسون یکی از طرفداران کارگردان و فیلمساز آمریکائی دیوید لینچ ( David Lynch ) است . گاهی در یک آهنگ ژانر های گوناگونی با هم آمیخته می شوند . استیو موسیقی گروه را اینگوه تشریح می کند : " لایه لایه ، طبقه بندی شده با یک طبقه بندی پیچیده " .

 

اختلاف ژانر

گروه پورکیوپاین تری اغلب به عنوان یک گروه پراگرسیو راک در نظر گرفته می شود . استیون ویلسون در گذشته اشاره کرد بود که از اطلاق عنوان پراگرسیو به گروه خوشنود نیست . او از اینکه می گویند پورکیوپاین تری پینک فلوید جدید است و یا گروه را یک گروه نئو پراگ ( Neo Prog ) می خوانند کاملآ ناخرسند است . وی در مصاحبه با The Dutch Progressive Rock Page در اینباره می گوید : " اینها برای من توهین آمیز است چرا که این صحبت ها این تلقین را ایجاد می کند شما در سایه دیگر گروهها زندگی می کنید . من بخصوص نمی خواهم یک نسخه جدید از شخص یا گروهی باشم . تنها می خوام پورکیوپاین تری قدیم یا جدید باشم " .

 

اعضای گروه

 

اعضای فعلی

استیون ویلسون (Steven Wilson ) : خواننده ، گیتار ، پیانو و سینتی سایزر . از سال 1987 تاکنون .

ریچارد باربیری ( Richard Barbieri ) : کیبورد ، سینتی سایزر . از سال 1993 تاکنون .

کالین ادوین (Colin Edwin ) : گیتار باس . از سال 1993 تاکنون .

گوین هریسون ( Gavin Harrison ) : درامز . از سال 2002 تاکنون .

 

اعضای پیشین

کریس میت لند ( Chris Maitland ) : درامز ، بک وکال . از سال 1993 تا 2002 .

 

موزیسین های اجراهای زنده

جان وزلی (John Wesley ) : گیتار ، بک وکال . از سال 2002 تاکنون .

 

موزیسین های میهمان

تئو تراویس ( Theo Travis ) : فلوت ، ساکسیفون . از سال 1995 تا 1999 .

استیوارت گوردون ( Stuart Gordon ) : ویولن .  سال 2000 .

نیک پری ( Nick Parry ) : ویولن سل . سال 2000 .

اویو گفن ( Aviv Geffen ) : خواننده . سال 2002 .

میکائیل ایکرفلت ( Mikael Åkerfeldt ) : گیتار ، بک وکال . سال 2005 .

آدریان بیلو ( Adrian Belew ) : گیتار . سال 2005 .

آلکس لایف سان ( Alex Lifeson ) : گیتار . سال 2007 .

رابرت فریپ ( Robert Fripp ) : گیتار . سال 2007 .

بن کُلمن (Ben Coleman ) : ویولن . سال 2007 .

ریک ادواردز ( Rick Edwards ) : پرکاشن . سال 1995 .

سوزان باربیری ( Suzanne Barbieri ) : خواننده . از سال 1993 تا 1995 .

 

آلبوم شناسی

On the Sunday of Life - 1991

Up the Downstair - 1993

The Sky Moves Sideways - 1995

Signify - 1996

Stupid Dream - 1999

Lightbulb Sun - 2000

In Absentia - 2002

Deadwing - 2005

Fear of a Blank Planet - 2007

The Incident – 2009

 

نظر نویسنده وبلاگ در مورد این گروه

وقتی با گروه آشنا شدم دریچه ای نه چندان جدید ولی عجیب و از زوایائی بدیع از موسیقی راک به رویم گشوده شد . من نیز به مانند استیون ویلسون با افزایش سنم از موسیقی متال به سمت موسیقی راک کشیده شدم و آن زمان بود که فهمیدم درک من از موسیقی بسیار پائین است و چه موسیقی هائی که نشنیدم و هر کدام به مانند یک مسکن قوی و یا یک زخم عمیق روی روحم عمل خواهند کرد . موسیقی گروهائی چون ریدیو هد ، آرکایو ، پورکیوپاین تری ، آناتما ، پلاسیبو ، ریورساید پورتیشد ، سیگوروس و .... مرا متحول کرد . دید مرا به دنیا دچار تحول جدی ساخت . اگر فقط برای تفریح موسیقی گوش می دهید سراغ موسیقی غنی راک نروید ولی اگر دنبال یک مسکن قوی برای روح زخم خوردتان هستید با راک به آسمانها بروید . کاش موسیقی درمانگر نیز بود .

یزدان محمدجانی